Μπορεί ένα συμπληρωματικό μέσο πληρωμής σε παράλληλη κυκλοφορία με το ευρώ να εκβιάσει την ανάπτυξη; Η ιστορία τεκμηριώνει το ΝΑΙ.


About nikoskaratsoris

I used to be a small business entrepreneur running a retail chain. Back in 2004 at the Olympic heights of Greece's irrational exuberance it wasn't as easy as it seems today to conclude that Greece was on an unprecedented collision course with an "unforeseen" economic depression. I took the decision to exit the market earlier in 2002 and from 2005 I held several executive positions within the same vertically integrated corporation with activities spanning from industrial manufacturing to retailing in the textiles and clothing sector. I failed from early on to convince the board and executives on the future strategic dilemma to either "change or crash" and in June 2012 I resigned. Since then I completed only a few small projects as a business development consultant. Out of an immense intrinsic drive I was motivated to explore alternative paths of exit from the economic crisis. In January 2013 I organized under the auspices of the Athens University of Economics and Business an international conference in Athens on the Future of Money. In February 2014 I organized another small conference in Athens on the Role of Banks in exiting the crisis. In June 2014 I invited Professor Steve Keen to give a keynote lecture on the Greek crisis at the Aristotle University of Thessaloniki. Since 2013 I have written several essay long articles on the causes of the crisis and alternative solutions other than austerity and euroexit. In September 2015 I was invited by the American Monetary Institute as a guest speaker on the role as anticylcical mechanisms of "A National Development Bank and a Complementary Means of Payment for Greece." Greece is the only country in the Eurozone that does not have a National Development Bank. In 2014 I outlined a proposal to convert the Consignment Deposits and Loans Fund into a National Development Bank in conformity with the institutional framework of the Eurozone. I was invited in 2015 upon the suggestion of Prof. Dimitris Mardas, at the time Deputy Finance Minister, to participate in an unofficial committee that was formed by the Vice President of the Greek government assigned with the task of presenting a proposal for the creation of a new National Development Bank. The final proposal received the approval of the Government Economic Policy Council on April 16th 2015. Greece remains the only country in the Eurozone without a National Development Bank. My amateur working paper on a "A Complementary Currency for Greece: An institutional Perspective" received the attention of authoritative experts on parallel currencies and was cited by Parenteau/Andresen in their paper: "A program proposal for creating a complementary currency in Greece." (Real World Economics Review, issue 71) I have studied International Business at the University of Westminster with a focus on Strategic Management. Having lived in Stutgart, Munich, Berlin, Hamburg, London, Manchester and Madrid I thought that I was a true European only to realize in frustration that Europe is not thinking of the Europeans. I am not an economist, I am not a lawyer. A banker described me as a "hacker economist." This is an institutional crisis. We need an alternative vision for a better future and abolishing the institutional intermediation of ignorance must become priority number 1. "Hubris needs extinguishing, even more than a fire"
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.


  1. Οκτώβριος 12, 2011 στις 11:03 μμ
    Η ιδέα είναι απλή και μπορεί να έχει διάφορες εκδοχές ανάλογα το πόσο πλήρη ή/και οριστική θέλει κανείς την εφαρμογή της.

    Η ΔΕΗ διαχειρίζεται και αξιοποιεί για λογαριασμό του Ελληνικού δημοσίου και των Ελληνων πολιτών ορυκτό πλούτο αξίας περίπου 200-240 δις ευρώ με σημερινές τιμές. Η εταιρεία κάνει τζίρο περίπου 6 δις το χρόνο πουλώντας περίπου 60 δις κιλοβατώρες το χρόνο. Το απόθεμα αυτό επαρκεί για τις ανάγκες της χώρας μας για τα επόμενα 45 χρόνια και αυτός είναι και ο ορίζοντας της λύσης.

    Στόχος 1. Δημιουργία ρευστότητας στην Ελληνική αγορά.
    Στοχος 2. Αναπτυξη ενεργειακού τομέα / Δημιουργία εναλλακτικών πηγών / μέσων και τεχνολογίας για μελλοντική χρήση.
    Στόχος 3. Μειωση του χρέους της χώρας και των αναγκών της σε δαπάνες για πληρωμή τόκων/δανείων.
    Στόχος 4. Δημιουργία θέσεων εργασίας, συνολικά ανάπτυξη!

    Κάνουμε λοιπόν μια μαζική προ-πώληση ενέργειας μόνο που αντί για τηλεκάρτες όπως στην περίπτωση του ΟΤΕ, εκδίδουμε ένα νέο νόμισμα για παράλληλη χρήση με το ευρώ και μόνο στο εσωτερικό της χώρας και για ορισμένο χρονικό διάστημα.

    Ορίζουμε 1 Νέα Δραχμή = 0,01€ και πάγια τιμή για 1 Κιλοβατώρα 8 Νέες Δραχμές

    Εκδίδουμε 450 εκατομμύρια σε κάθε αξία, γραμμάτια σε νέες δραχμές με τα οποία αντικαθιστούμε όλα τα τραπεζογραμμάτια του ευρώ που όμως κυκλοφορούν παράλληλα και γίνονται εξίσου δεκτά σε όλες τις συναλλαγές όμως, κατατίθενται στο δημόσιο ταμείο από όλες τις υπηρεσίες, ΔΕΚΟ κλπ.

    Έτσι έχουμε γραμμάτια 100-200-500-1000-2000-5000-10000-50000 νΔρχ που αντιστιχούν σε 1-2-5-10-20-50-100-500 ευρώ.
    Φέρνουμε στην αγορά μια απαίτηση του πολίτη για χαρτονόμισμα 1-2 ευρώ, καταργούμε το έτσι κι αλλιως σπάνιο 200ευρώ και διατηρούμε ατόφια τα κέρματα που έχουν πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Τα κέρματα του 1 & 2 ευρώ κόβονται πλέον μόνο για συλλεκτικούς λόγους και τα αναμνηστικά 2 ευρα κόβονται κάθε χρόνο σε 1εκ τεμάχια μόνο (τα ελληνικά κέρματα ευρώ γίνονται έτσι περιζήτητα στους συλλεκτικούς κύκλους)

    Συνολική αξία 309,6 δις ευρώ / 30,96 τρις νΔρχ που ισοδυναμούν σε 3,87 τρις Κιλοβατώρες.

    Τα γραμμάτια έχουν διάρκεια 44 χρόνια και 1 χρόνο επιπλέον για την μετατροπή τους σε ευρώ. Εννοείται επίσης ότι γίνεται νομοθετικά ρύθμιση για την αποδοχή των γραμματίων σε όλες τις εντός της χώρας συναλλαγές.

    Έτσι αντικαθιστούμε 1-1 όλα τα τραπεζογραμμάτια ευρώ όπου στην χώρα, τράπεζες, ταμεία, εταιρείες τα πάντα και οι τράπεζες και δημόσια ταμεία δέχονται μέν και ευρώ, πληρώνουν όμως μονο σε νΔρχ.

    Συγκεντρώνουμε -εντελώς αυθαίρετα- 100 δις ευρώ.

    Ρευστοποιούμε σε νΔρχ όλα τα ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ελληνικού δημοσίου από τράπεζες/ταμεία ιδιώτες κλπ στο άρτιο. Αυτή η κίνηση δίνει άμεση ρευστότητα, με μόνη απώλεια τα προσδοκόμενα κέρδη απο τόκους μέχρι την λήξη τους… τα χρήματα αυτά μπορούν να επενδυθούν εκ νέου σε υγιή ομόλογα νέων εκδόσεων με νέους όρους μόλις αποκατασταθεί η κατάσταση ή εφόσον δεν γίνονται δεκτά στο εξωτερικό, μπορούν να αγοράσουν ακίνητα, να γίνουν επενδύσεις, να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη.

    Για την κίνηση αυτή πάλι αυθαίρετα, απαιτούνται επιπλέον 150 δις ευρώ (15 τρις νΔρχ) και ισόποσα ομόλογα περιέρχονται στην κατοχή της ΔΕΗ.

    Το κράτος σαν κύριος μέτοχος της ΔΕΗ εξαγοράζει το σύνολο της επιχείρησης που βρίσκεται σε χέρια ιδιωτών. Παραμένουν τα μερίδια ταμείων κλπ τα οποία μπορούν φυσικά να επενδύσουν τα νέα κεφάλαια τους στην ΔΕΗ.

    Η ΔΕΗ πλέον διαθέτει 100 δις ευρώ μετρητά, 150δις ευρω σε ομόλογα και σχεδόν 6 τρις νΔρχ (60δις ευρώ) σε νΔρχ.

    Με τα ευρώ σε μετρητά και ομόλογα «αγοράζει» από το κράτος 1 νέα έκδοση «ομολόγου» σε ευρώ συνολικής αξίας 250 δις με τόκο 1% το χρόνο. Δανείζει δηλαδή το κράτος με 1% και λαμβάνει 45 ισόποσες ετήσιες δόσεις περίπου 5,6 δις σύν τους τόκους (2,5 δις τον πρώτο χρόνο, 56 εκατομύρια τον τελευταίο).

    Με τα 6 τρις νΔρχ που τις απομένουν και τα ποσά σε ευρώ που λαμβάνει κάθε χρόνο η επιχείρηση πραγματοποιει σχέδιο ολοκληρωμένης μετάβασης σε νέες πηγές ενέργειας, αναπτύσσει αυτόνομες μονάδες σε νησιά και επαρχία κλπ καθώς και έργα με στόχο την ανάπτυξη εξαγωγών ενέργειας για πρόσθετα έσοδα.

    Η επιχείρηση πουλάει σε σταθερες τιμές για όλο αυτό το χρονικό διάστημα μόνο σε πελάτες στο εσωτερικό της χώρας. Οι εξαγωγές γίνονται με τιμές διεθνούς αγοράς και ένταση ανταγωνισμού με ότι θετικό αυτό συνεπάγεται.

    Η σταθερές τιμές ενέργειας είναι ελκυστικές για την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας.

    Στόχος είναι, στα 44 χρόνια η επιχείρηση να έχει διαθέσιμα αξίας 310 δις ευρώ για να αντικαταστήσει τα γραμμάτιά της στο σύνολό τους με κέρδος φυσικά όσα δεν επιστραφούν.

    Το δημόσιο τωρα, αποκτά ρευστο πάνω από 100δις ευρώ με τα οποία επαναγοράζει ομόλογα από το εξωτερικό και έτσι, το χρέος της χώρας πέφτει περίπου 25-30% (από τα 350+ στα 250δις τα οποία όμως είναι πλήρως τακτοποιημένα. Οι τράπεζες έχουν απλετη ρευστότητα αφού δεν έχουν χάσει τίποτε από τα ομόλογά τους και αναγκαστικά στρέφονται στην εσωτερική αγορά ενώ το δημόσιο μπορεί να εκδίδει 1 σειρά ομολόγων κάθε χρόνο για την εσωτερική αγορά κυρίως για τα ταμεία και την ιδιωτική αγορά τα οποία διαθέτει μέσω των τραπεζών με πολύ χαμηλό επιτόκιο 0,75-1,5%.

    Η ΔΕΗ ξεκινά παράλληλα την ανάπτυξη των ενεργειακών πόρων της χώρας για την μετά λιγνίτη εποχή οδηγόντας σε τρομακτική ανάπτυξη και μείωση της ανεργίας.

    Σε 10 χρόνια η χώρα εντείνει τον τουρισμό, την ναυτιλία και φυσικά την ενέργεια και παράγει πλεονάσματα σε ευρώ για τις ανάγκες του εμποριου, της ναυτιλίας, για επενδύσεις σε πηγές ενέργειας και για κοινωνικές παροχές ενώ από τον πρώτο χρόνο καθίσταται ανεξάρτητο οικονομικά αφού ουσιαστικά δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό.

    Περιττό να προσθέσω ότι όλα αυτά θέλουν τρομερά πολιτικά κότσια, αποφασιστικότητα και προσπάθεια και από αυτό και μόνο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία.

    Επίσης θα δεχτεί τρομακτικες πιέσεις από τράπεζες, χώρες και συμφέροντα ενώ, όντας αυθαίρετο σε πολλά του σημεία και με το σκεπτικό ότι ο γράφων είναι απόφοιτος τεχνικου λυκείου και όχι οικονομολόγος κλπ σαφώς και θα θέλει αμέτρητες ώρες υπολογισμών για την πλήρη κοστολόγηση και αξιολόγησή του.

    Χάριν συζητήσεως βέβαια θα ήταν πολύ ευχάριστη η ανταλλαγή απόψεων, σχολίων κλπ….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s